Pennulara, μια αρχαία ποικιλία ελιάς κερδίζει έδαφος στην Ιταλία

Στην καρδιά της Ιονικής Καλαβρίας, ανάμεσα σε άγρια ​​τοπία βυθισμένα στην ιστορία, η ελαιοκαλλιέργεια αντιπροσωπεύει πολύ περισσότερα από έναν απλό γεωργικό τομέα: είναι ταυτότητα, πολιτισμός και εδαφική προστασία. Μεταξύ των πιο εμβληματικών ιθαγενών ποικιλιών είναι η  Pennulara , μια σπάνια και πολύτιμη ποικιλία με ρίζες στην αρχαιότητα, όπως αποδεικνύεται από την παρουσία της ελιάς στους αρχαιολογικούς χώρους της περιοχής εδώ και χιλιετίες. Δεν είναι τυχαίο ότι περιοχές όπως το αρχιτεκτονικό συγκρότημα Vurdoj, στην περιοχή του Κρότωνα, αφηγούνται μια ιστορία στην οποία ο πολιτισμός και η αγροτική οργάνωση είναι άρρηκτα συνδεδεμένες.

Ελιές ποικιλίας Pennulara

Η καρδιά της καλλιέργειας της Pennulara βρίσκεται ιστορικά στις περιοχές Caccuri (KR) και Cerenzia (KR), από τις οποίες εκτείνεται σε μια ευρύτερη περιοχή που περιλαμβάνει το San Giovanni in Fiore, το Castelsilano και το Savelli. Η περιοχή Misudera στο Castelsilano αποτελεί μέρος αυτού του εδαφικού πλαισίου, στενά συνδεδεμένη με την εμπειρία της Αγροτικής Εταιρείας Alfonsina Cosentino . Εδώ, σε ιδιαίτερα πολύπλοκες αλλά εξαιρετικά κατάλληλες εδαφοκλιματικές συνθήκες, η Pennulara βρίσκει ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά περιβάλλοντα για να εκφράσει τα μοναδικά της χαρακτηριστικά. Τα υψόμετρα, οι θερμοκρασίες και τα χαρακτηριστικά του εδάφους συμβάλλουν σε ένα ελαιόλαδο με ένα ιδιαίτερο οργανοληπτικό προφίλ, ενώ η εύθραυστη υδρογεωλογία της περιοχής ενισχύει περαιτέρω τον ρόλο της ελαιοκαλλιέργειας ως ενεργού φύλακα του τοπίου.

Σήμερα, η Πενουλάρα βρίσκεται στο επίκεντρο ανανεωμένου επιστημονικού και παραγωγικού ενδιαφέροντος χάρη σε μια συνεργιστική προσπάθεια που περιλαμβάνει γεωργικές εταιρείες, ακαδημαϊκή έρευνα και τοπικούς φορείς. Αυτή η συλλογική προσπάθεια στοχεύει στην προστασία του γενετικού υλικού της ελιάς της Καλαβρίας και στην ενίσχυση μιας μοναδικής βιοποικιλότητας, η οποία συχνά απειλείται από την εγκατάλειψη και την κλιματική αλλαγή.

Τόμας Βατράνο

Μεταξύ των βασικών προσώπων σε αυτό το ταξίδι είναι ο Thomas Vatrano, γεωπόνος με διδακτορικό και πολύτιμος συνεργάτης του OlivoNews, ο οποίος έχει δεσμευτεί εδώ και χρόνια για τη διαφύλαξη της ελαιοκομικής κληρονομιάς της περιοχής. Ο ίδιος τονίζει με έμφαση ότι «η ελαιοκομική κληρονομιά είναι μέρος του DNA μας: πρέπει να την προστατεύσουμε, γιατί από εδώ μπορεί να προκύψει ένα συγκεκριμένο οικονομικό όφελος για περιοχές όπως η Pennulara ». Αυτό το όραμα συνδυάζει την ταυτότητα και τις αναπτυξιακές προοπτικές. Η δέσμευσή του επεκτείνεται επίσης στο έργο Omibreed στο CNR στην Περούτζια, όπου η Pennulara μελετάται ως γενετικός πόρος μεγάλου ενδιαφέροντος για το μέλλον της ελαιοκομίας.

Ο ρόλος των τοπικών θεσμών είναι επίσης θεμελιώδης. Η Τοπική Γεωργική Ομάδα Κρότωνας (GAL) , με πρόεδρο τον Νατάλε Καρβέλο, εξακολουθεί να αποτελεί ένα συγκεκριμένο σημείο αναφοράς για την περιοχή. «Πιστεύουμε ακράδαντα στις τοπικές γεωργικές εκμεταλλεύσεις και στον στρατηγικό τους ρόλο στην ανάπτυξη των εσωτερικών περιοχών », τονίζει ο Καρβέλο, « και γι’ αυτό, μέσω των προσκλήσεων υποβολής προτάσεων, υποστηρίζουμε επιχειρηματικές πρωτοβουλίες ικανές να αξιοποιήσουν πόρους ταυτότητας όπως η Πενουλάρα. Η επένδυση σε αυτές τις επιχειρήσεις σημαίνει όχι μόνο ενίσχυση του οικονομικού ιστού, αλλά και καταπολέμηση της μείωσης του πληθυσμού και προώθηση ενός βιώσιμου μοντέλου ανάπτυξης που έχει τις ρίζες του στην περιοχή ». Αυτή η δέσμευση έχει καταστήσει την Τοπική Γεωργική Ομάδα Κρότον (GAL) πρωτοπόρο στην προστασία και προώθηση αυτής της ποικιλίας όλα αυτά τα χρόνια.

Από λειτουργικής άποψης, μια κρίσιμη πτυχή είναι ο πολλαπλασιασμός και οι πειραματικές εργασίες που διεξάγονται στο φυτώριο San Paolo . Εκεί λαμβάνουν χώρα οι πειραματικές δοκιμές και οι εργασίες πολλαπλασιασμού της Pennulara, ένα κρίσιμο βήμα για τη διασφάλιση της εξάπλωσης και της διατήρησής της, εξασφαλίζοντας ποιοτικό φυτώριο για το μέλλον της ποικιλίας.

Αλλά η προστασία της Πενουλάρα είναι επίσης, και πάνω απ’ όλα, μια ιστορία ανθρώπων. Η εμπειρία της Αγροτικής Εταιρείας Alfonsina Cosentino , την οποία εκπροσωπεί η Καθηγήτρια Valeria De Marco , είναι εμβληματική . Στο Castelsilano, και συγκεκριμένα στην περιοχή Misudera, η De Marco ενσαρκώνει την ανθεκτικότητα των γυναικών της Καλαβρίας, αφιερώνοντας τη ζωή της στην καλλιέργεια της Πενουλάρα σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από κατολισθήσεις και δύσκολες περιβαλλοντικές συνθήκες. Το έργο της αποτελεί ένα απτό παράδειγμα του πώς η γεωργία μπορεί να είναι όχι μόνο παραγωγή , αλλά και προστασία της γης και διατήρηση της βιοποικιλότητας .

Παράλληλα, ένα αναπτυσσόμενο δίκτυο παραγωγής επικεντρώνεται ολοένα και περισσότερο στην ποιότητα. Εμπορικές επωνυμίες όπως οι Jannìa, F.lli Loria, Az. Agr. Grancia del Vurdoj και Azienda Agricola Alfonsina Cosentino ξεχωρίζουν κάθε χρόνο για τη δέσμευσή τους στην προώθηση της Pennulara πέρα ​​από τα εθνικά σύνορα, συμμετέχοντας σε διεθνείς διαγωνισμούς εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου υψηλού κύρους, όπως ο Διαγωνισμός Ελαιολάδου του Λονδίνου, ο LODO GUIDE, οι Slow Food, ο Leone d’Oro International, η Biol και ο EVO IOOC Italy. Σε αυτά τα πλαίσια, η Pennulara εκφράζει την πλήρη ταυτότητά της, καθιερώνοντας τον εαυτό της ως προϊόν αριστείας και πρεσβευτής της περιοχής της Καλαβρίας.

Σε αυτή την αλληλοσύνδεση έρευνας, θεσμών και ατομικής δέσμευσης , η  βρίσκεται για άλλη μια φορά στο επίκεντρο. Δεν αποτελεί πλέον ένα λείψανο του παρελθόντος, αλλά έναν στρατηγικό πόρο για ένα βιώσιμο μέλλον για την ελαιοκαλλιέργεια της Καλαβρίας. Ένα μέλλον που προέρχεται από τη γνώση, τη συνεργασία και την ικανότητα αναγνώρισης της ανεκτίμητης αξίας της τοπικής γενετικής κληρονομιάς. Η Καλαβρία, για άλλη μια φορά, καταδεικνύει ότι η καινοτομία και η παράδοση μπορούν να συμβαδίζουν, βαθιά ριζωμένες στην ίδια γη.

Πηγή: OlivoNews

Σχετικά άρθρα:

Στην Αγιά τα τρακτέρ την Παρασκευή 14 Νοεμβρίου Αγροτικές Ειδήσεις: Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα συνεχίσει να χρειάζεται κρέας από τη Νότια Αμερική και το 2026 Από Απρίλιο διαθέσιμα τα τρία χρηματοδοτικά εργαλεία με επιδότηση επιτοκίου και 40.000 για νεοεισερχόμενους Βουλή: Κόκκαλης: Να στηριχθούν τώρα οι καλλιεργητές μηδικής πριν την οικονομική καταστροφή