Πολιτική: Ο Μητσοτάκης επαναφέρει τον Αχελώο στο τραπέζι, στοίχημα νερού και πολιτικής για τη Θεσσαλία
Στη Λάρισα, μπροστά σε ένα ακροατήριο που γνωρίζει από πρώτο χέρι τι σημαίνει αβεβαιότητα, ο πρωθυπουργός επιχείρησε να χαράξει μια γραμμή ανάμεσα στο παρόν της πίεσης και σε ένα μέλλον που παραμένει υπό διαπραγμάτευση. «Κανείς δεν ξέρει πόσο θα κρατήσει ο πόλεμος», είπε, αποτυπώνοντας με μια φράση το εύρος της αστάθειας που διαπερνά πλέον όχι μόνο την ενέργεια αλλά και το κόστος παραγωγής, τις αγορές και τελικά το εισόδημα των αγροτών.
Η κυβερνητική στρατηγική, όπως παρουσιάστηκε, στηρίζεται σε μια λογική σταδιακής παρέμβασης, με τον ίδιο να επισημαίνει ότι η κυβέρνηση δεν εξαντλεί τα διαθέσιμα εργαλεία από την αρχή. Η αναφορά σε στοχευμένα μέτρα στήριξης με εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων παρεμβάσεων, εφόσον η κρίση επιμείνει, ενώ η μέχρι τώρα αντιμετώπιση της αισχροκέρδειας περιγράφεται ως μόνο το πρώτο βήμα σε μια πιο μακρά διαδικασία προσαρμογής.
Την ίδια στιγμή, η πολιτική στόχευση αποτυπώθηκε με σαφήνεια. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τοποθέτησε την ανασυγκρότηση του πρωτογενούς τομέα στις τρεις βασικές προτεραιότητες ενόψει των εκλογών του 2027, εντάσσοντας τη γεωργία σε ένα ευρύτερο αφήγημα οικονομικής σταθερότητας και πολιτικής συνέχειας. Η παρουσία του σε διάλογο με παραγωγικούς φορείς δεν ήταν τυχαία, καθώς η αγροτική οικονομία παραμένει ένα από τα πιο ευάλωτα πεδία στις διακυμάνσεις του κόστους ενέργειας και των πρώτων υλών.
Ωστόσο, πίσω από τις διακηρύξεις, η πραγματικότητα των πληρωμών δείχνει μια πιο σύνθετη εικόνα. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης, μετέθεσε ουσιαστικά το χρονοδιάγραμμα εκκρεμοτήτων, σημειώνοντας ότι έως το τέλος Ιουνίου θα καταβληθούν από 800 εκατ. έως 1 δισ. ευρώ στους αγρότες. Η αναφορά αυτή, αν και δίνει ένα πλαίσιο ρευστότητας, επιβεβαιώνει ταυτόχρονα ότι ένα σημαντικό μέρος των ενισχύσεων μεταφέρεται χρονικά, παρατείνοντας την πίεση στις εκμεταλλεύσεις.
Στο επίκεντρο της παρέμβασης βρέθηκε και η βαθύτερη θεσμική αλλαγή που επιχειρείται με τη μετάβαση από τον ΟΠΕΚΕΠΕ σε νέο μοντέλο διαχείρισης. Ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε την κατάργηση του οργανισμού ως μια δύσκολη αλλά αναγκαία απόφαση, υπενθυμίζοντας ότι το προηγούμενο έτος πραγματοποιήθηκαν πληρωμές ύψους 3,8 δισ. ευρώ, παρά τις αμφιβολίες που είχαν εκφραστεί. Αναγνώρισε τις καθυστερήσεις, ζητώντας κατανόηση, αλλά ταυτόχρονα υποστήριξε ότι το νέο σύστημα προσφέρει μεγαλύτερη διαφάνεια και ορατότητα.
Η αναφορά στη νέα ΚΑΠ αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η Ελλάδα καλείται να αποδείξει ότι έχει αντιμετωπίσει χρόνιες στρεβλώσεις. Η φράση ότι ο καθένας θα πληρώνεται για το προϊόν που παράγει και σύμφωνα με τους κανονισμούς λειτουργεί ως πολιτική υπόσχεση αλλά και ως έμμεση παραδοχή των παθογενειών του παρελθόντος. Η αξιοπιστία απέναντι στις ευρωπαϊκές αρχές δεν είναι απλώς διοικητικό ζήτημα, αλλά προϋπόθεση για τη συνέχιση της χρηματοδότησης.
Παράλληλα, η κυβέρνηση επιχειρεί να απαντήσει στο αυξανόμενο κόστος παραγωγής με επιλεκτικές παρεμβάσεις. Ο πρωθυπουργός παραδέχθηκε ότι τα περιθώρια είναι περιορισμένα λόγω δημοσιονομικών constraints, επισημαίνοντας ότι η στήριξη θα κατευθυνθεί σε εκείνες τις κατηγορίες παραγωγών που έχουν πληγεί περισσότερο. Η προσέγγιση αυτή, αν και ρεαλιστική, αφήνει εκτός ένα ευρύτερο φάσμα εκμεταλλεύσεων που αντιμετωπίζουν επίσης πίεση.
Στο πεδίο των υποδομών, το ζήτημα του νερού επανέρχεται δυναμικά. Η αναφορά στον Οργανισμό Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας και στα έργα υδρονομίας αποτυπώνει μια προσπάθεια μακροπρόθεσμου σχεδιασμού, ωστόσο η πιο ηχηρή εξαγγελία αφορά την επανεκκίνηση της εκτροπής του Αχελώου. Ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε τη μερική μεταφορά υδάτων ως κεντρική δέσμευση, αναγνωρίζοντας ότι πρόκειται για ένα έργο με ιστορικό βάθος δεκαετιών και έντονες πολιτικές και περιβαλλοντικές αντιπαραθέσεις.
Την ίδια στιγμή, η διαχείριση της ευλογιάς και οι προειδοποιήσεις για την ανάγκη αυστηρής βιοασφάλειας υπενθυμίζουν ότι ο πρωτογενής τομέας παραμένει εκτεθειμένος σε κινδύνους που δεν σχετίζονται μόνο με την οικονομία. Η αναφορά στην ανάγκη ελέγχου πριν από την καλοκαιρινή περίοδο δείχνει ότι η κρίση δεν έχει ακόμη κλείσει.
Στο διεθνές επίπεδο, η τοποθέτηση για τη συμφωνία Mercosur επιχειρεί να καθησυχάσει τις ανησυχίες, υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν δικλείδες ασφαλείας για τα ελληνικά προϊόντα. Παράλληλα, η αναφορά σε οργανωμένες συμφωνίες για εργατικό δυναμικό από το εξωτερικό αναδεικνύει ένα ακόμη διαρθρωτικό πρόβλημα της ελληνικής γεωργίας, την έλλειψη εργατών γης.
Συνολικά, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή μιας κυβέρνησης που επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε άμεσες πιέσεις και μακροπρόθεσμες μεταρρυθμίσεις. Οι δεσμεύσεις είναι σαφείς, τα ποσά συγκεκριμένα, αλλά το βασικό ερώτημα παραμένει ανοιχτό, κατά πόσο ο συνδυασμός μεταρρυθμίσεων, καθυστερημένων πληρωμών και στοχευμένων ενισχύσεων μπορεί να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη ενός τομέα που έχει μάθει να μετρά τις υποσχέσεις με το αποτέλεσμα.
Ακολουθήστε το Agrocapital.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις
Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.
