Η Βουλή του 2026 με 28 έτη καθυστέρηση αναζητά το ΣΑΠ του Στέφανου Τζουμάκα
Καθώς τα μπλόκα διαλύονται και τα τρακτέρ επιστρέφουν στις αγροτικές τους εργασίες, στο μεν κυβερνητικό στρατόπεδο ακούγονται κάποιοι διακριτικοί αναστεναγμοί ανακούφισης γιατί αποφεύχθηκαν τα χειρότερα, στο δε μέτωπο των αγροτών υπάρχουν διαφόρων αποχρώσεων απολογισμοί, κάτι φυσιολογικό αν αναλογιστεί κανείς ότι εκεί επικρατεί η ανομοιογένεια, ένα πολύχρωμο «μωσαϊκό». Ελπίζω να επανέλθουμε γιατί η συζήτηση έχει ενδιαφέρον. Σήμερα ας περιοριστούμε σε αυτό που παρουσιάστηκε σαν κάποια πολύ μεγάλη καινοτομία και κατάκτηση, τη σύσταση μιας διακομματικής επιτροπής για τον αγροτικό τομέα. Ορισμένες πρώτες, σύντομες, παρατηρήσεις.
– Ακόμη και γιαυτό το ελάχιστο, τη σύσταση μιας διακομματικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, τα κόμματα «κατάφεραν», γιατί περί κατορθώματος και σημείου των καιρών πρόκειται, να διαφωνήσουν. Η συζήτηση στη Βουλή κράτησε 16 (!) ολόκληρες ώρες, αναλώθηκε σε μεγάλο βαθμό σε θέματα διαδικασίας και όχι ουσίας και στρατηγικής.
– Η επιτροπή αυτή θα είναι «καπελωμένη» από τα κόμματα, οι συντελεστές της αγροδιατροφικής αλυσίδας, χωράφι – ράφι, farm to fork, είναι ουσιαστικά απόντες. Δευτερογενώς θα είναι «καπελωμένη» υπό τον απόλυτο έλεγχο της κυβερνώσας πλειοψηφίας μιά και η σύνθεσή της προβλέπει 26 μέλη (14 ΝΔ, 3 ΠΑΣΟΚ, 2 ΣΥΡΙΖΑ, 2 ΚΚΕ, 1 ΝεΑρ, 1 Ελληνική Λύση, 1 «Νίκη», 1 Πλεύση Ελευθερίας και 1 ανεξάρτητος), με διακομματικό προεδρείο.
Η εν λόγω διακομματική κοινοβουλευτική επιτροπή αποτελεί χλωμό κακέκτυπο της σύντομης απόπειρας επί υπουργίας του Σπήλιου Λιβανού να δημιουργήσει δύο άτυπες συμβουλευτικές ομάδες εργασίας για το ελαιόλαδο και την επιτραπέζια ελιά
Σπήλιος Λιβανός: χάραξη εθνικής στρατηγικής για τον «χρυσό» της ελληνικής γης
Ένα βήμα από τον Σπήλιο Λιβανό για την ανάπτυξη εθνικής ελαιοκομικής στρατηγικής ,
προσπάθειες που γνώρισαν άδοξο τέλος χωρίς καμία συνέχεια όταν άλλαξε η πολιτική ηγεσία του ΥπΑΑΤ με τον ερχομό του Γιώργου Γεωργαντά.
Θα πρέπει να γυρίσουμε 28 ολόκληρα χρόνια πίσω για να βρούμε την πρώτη πραγματικά σοβαρή και θεσμοθετημένη προσπάθεια χάραξης εθνικής αγροτικής στρατηγικής με την ίδρυση επί υπουργίας Στέφανου Τζουμάκα του Συμβουλίου Αγροτικής Πολιτικής. Κατά τη διάρκεια της πρώτης πανηγυρικής συνεδρίασης είχε αναγγελθεί ότι θα συνεπικουρούνταν από επί μέρους κλαδικά Συμβούλια, π.χ. Εθνικό Συμβούλιο Ελαιοκομίας κ.ο.κ.
Δυστυχώς όλα αυτά τα ωραία βρήκαν πρόωρο και άδοξο τέλος καθώς ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Σημίτης «αναδόμησε» τον Στέφανο Τζουμάκα αντικαθιστώντας τον με τον εκ Ναυτιλίας υπουργό Γιώργο Ανωμερίτη.
Αυτά έχουν καταγραφεί στο 5° τεύχος του περιοδικού Ελιά & Ελαιόλαδο, (βλέπε σχετική φωτό), αλλά και στο πλαίσιο του προσωπικού απολογισμού 46 ετών :
§§ 12) Το 1998, στο πλαίσιο του πρώτου Συμβουλίου Αγροτικής Πολιτικής (ΣΑΠ) που οργάνωσε επί υπουργίας Στέφανου Τζουμάκα το ΥΠΑΑ&Τρ, παίρνω την πρωτοβουλία και συγκεντρώνω σε ένα μικρό δωματιάκι του ξενοδοχείου που διεξάγεται το ΣΑΠ τους εκπροσώπους όλων των φορέων του ελαιολάδου. Δυστυχώς, σφάλμα μου, παρέλειψα την επιτραπέζια ελιά. Η πρότασή μου είναι η ίδρυση του Εθνικού Συμβουλίου Ελαιολάδου. Ενώ όλοι οι υπόλοιποι συμφωνούν (υπουργείο/ΟΕΕΕ, ΣΕΒΙΤΕΛ, ΕΣΒΙΤΕ, ΣΑΣΟΤΕ, ελαιοτριβείς), σκοντάφτει στον -πανίσχυρο τότε πρόεδρο της ΠΑΣΕΓΕΣ, Τζανέτο Καραμίχα (βλ. σχετικά στο 5ο τεύχος του Ελιά & Ελαιόλαδο). Πρόεδρος της ΕΛΑΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ήταν ο Γιώργος Γιανναδάκης, ο οποίος συμφωνούσε μεν, αλλά αδυνατούσε να το σηκώσει και να το επιβάλλει στον συνεταιριστικό χώρο. Την ίδια πρόταση έχω επαναλάβει στο τεύχος 68 και στο Κεφ. 38 σελ. 676, της Εγκυκλοπαίδειας Ελαιοκομίας: Το Ελαιόλαδο. Πέρασαν περισσότερα από 27 χρόνια και το κενό εθνικής πολιτικής παραμένει, μια και η ίδρυση της Διεπαγγελματικής (ΕΔΟΕΕ, όπως και στη συνέχεια οι ΕΔΟΕ και ΔΟΕΠΕΛ) απέτυχε να το καλύψει.
Σε αυτά τα 28 έτη που μεσολάβησαν αξίζει -μεταξύ πολλών άλλων- να αναφερθούν οι επανειλημμένες, πλην όμως άνευ ανταπόκρισης, προσπάθειες της Επιστημονικής Εταιρείας Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας (4Ε) να πείσει την πολιτική ηγεσία του ΥπΑΑΤ Συναίνεση για τη χάραξη εθνικής ελαιοκομικής στρατηγικής το μήνυμα της ΓΣ της 4Ε.
Σε όλες τις αγροτικές / ελαιοκομικές χώρες του κόσμου συναντά κανείς αντιπροσωπευτικά συλλογικά σχήματα, αρμόδια για τη χάραξη μιας εθνικής στρατηγικής. Εδώ στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, χρειάστηκαν 50 ημέρες αγροτικών κινητοποιήσεων για να δοθεί σαν παραχώρηση (!!!) η σύσταση μιας επιτροπής υπό τον ασφυκτικό κρατικο-κομματικό εναγκαλισμό με προδιαγεγραμμένη εξ αρχής την αποτυχία της.
Κι όμως, τα επιτυχημένα παραδείγματα αφθονούν. Στο ποδοσφαιρικό χώρο βρέθηκε ένας Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, εσείς στα αγροτικά θα ψηφίζατε τον Λούις Πλάνας στο ελληνικό κοινοβούλιο;
Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.
