85 ελαιουργεία θα ελέγχουν πάνω από το 40% της ελαιοπαραγωγής Ιβηρικής Χερσονήσου σε πέντε χρόνια
Σύμφωνα με μελέτη του Aula Universitaria Oleícola Innova, ο τομέας της ελαιοπαραγωγής στην Ιβηρική Χερσόνησο αναμένεται να περάσει σε φάση συγκέντρωσης και ενοποίησης τα επόμενα πέντε χρόνια. Αυτή τη στιγμή, περίπου 60 ελαιουργεία που επεξεργάζονται περισσότερα από 50 εκατομμύρια κιλά ελιές ετησίως καλύπτουν πάνω από το ένα τρίτο της ελαιοπαραγωγής στην Ιβηρική. Ο αριθμός αυτών των εργοστασίων αναμένεται να φτάσει τα 85, ελέγχοντας πάνω από το 40% της συνολικής παραγωγής ελαιολάδου στην Ιβηρική Χερσόνησο, που περιλαμβάνει την Ισπανία και την Πορτογαλία.
Η μελέτη αποκαλύπτει ότι, ενώ υπάρχουν περίπου 2.219 ελαιουργεία στην Ιβηρική Χερσόνησο, μόλις το 2,25% αυτών (περίπου 60 μονάδες) ελέγχουν ήδη την πλειοψηφία της παραγωγής. Τα υπόλοιπα ελαιουργεία είναι μικρότερα και δεν διαθέτουν την ίδια παραγωγική ικανότητα ή ισχύ στον τομέα. Στην πραγματικότητα, το 60% της παραγωγής ελαιολάδου προέρχεται από 1.172 βιομηχανικές μονάδες, ενώ το υπόλοιπο 40% από 1.047 κοινωνικές συνεταιριστικές μονάδες.
Ειδικότερα, περίπου 200 ελαιουργεία αναμένεται να κλείσουν ή να συγχωνευτούν με μεγαλύτερους ομίλους τα επόμενα πέντε χρόνια. Το μοντέλο της μεγάλης κλίμακας φαίνεται να επιβάλλεται, καθώς απαιτείται ένα ελάχιστο επίπεδο παραγωγής για να διατηρηθεί η βιωσιμότητα των επιχειρήσεων, ιδιαίτερα σε περιόδους χαμηλής παραγωγής.
Ο αναλυτής και ερευνητής του τομέα, Χουάν Βιλάρ, αναφέρει ότι ο τομέας βρίσκεται ήδη σε διαδικασία συγκεντροποίησης, με τους μεγάλους παίκτες να ενισχύονται εις βάρος των μικρότερων. Αυτό σημαίνει ότι οι μεγάλες ελαιουργικές μονάδες θα αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη δύναμη διαπραγμάτευσης και ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, ενώ οι μικρότερες μονάδες θα έχουν δυσκολία να επιβιώσουν χωρίς στρατηγικές συνεργασίες ή συγχωνεύσεις.
Η μελέτη αναδεικνύει δύο χαρακτηριστικά προφίλ στον τομέα των ελαιουργείων:
- Το ευάλωτο προφίλ: Αυτά είναι τα ελαιουργεία που δεν διαθέτουν την απαραίτητη κλίμακα και εξειδίκευση. Συνήθως βρίσκονται σε περιοχές με περιορισμένη παραγωγή ελιάς και έντονο ανταγωνισμό. Δεν καινοτομούν, δεν επενδύουν σε νέες τεχνολογίες και το ανθρώπινο δυναμικό τους δεν είναι πλήρως εκπαιδευμένο. Συχνά δεν ανήκουν σε ενοποιημένες δομές και δεν έχουν σαφές ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Οι μικρότερες μονάδες αυτού του τύπου είναι πιο ευάλωτες σε κρίσεις της αγοράς και της παραγωγής.
- Το μη ευάλωτο προφίλ: Στην αντίθετη πλευρά βρίσκονται τα μεγάλα και αποτελεσματικά ελαιουργεία, τα οποία επεξεργάζονται περισσότερους από 50 εκατομμύρια κιλά ελιές κάθε χρόνο. Αυτά τα ελαιουργεία χαρακτηρίζονται από σταθερότητα στην παραγωγή και σημαντική εξειδίκευση, με τη δυνατότητα να επεκταθούν σε υπερ-περιφερειακές ή διεθνείς αγορές. Αυτά τα ελαιουργεία διατηρούν υψηλά ποσοστά εξασφαλισμένων πρώτων υλών και διαθέτουν τεχνολογία αιχμής για να προσαρμόζονται στις διαφορετικές συνθήκες της αγοράς.
Με την τάση προς τη συγκέντρωση να συνεχίζεται, η τεχνολογική καινοτομία, η διαχείριση μεγάλων όγκων παραγωγής και η επιχειρηματική ολοκλήρωση αναμένεται να είναι καθοριστικοί παράγοντες για την επιβίωση των ελαιουργείων στην Ιβηρική Χερσόνησο. Οι μικρές μονάδες θα πρέπει να αναζητήσουν συνεργασίες ή να επενδύσουν σε καινοτόμες λύσεις αν θέλουν να παραμείνουν ανταγωνιστικές στην αγορά, ενώ τα μεγάλα ελαιουργεία θα επωφεληθούν από την κλίμακα και την τεχνολογική τους υπεροχή για να επεκταθούν περαιτέρω.
Με τον τομέα της ελαιοπαραγωγής να αντιμετωπίζει αβέβαιες καιρικές συνθήκες και πιέσεις στις τιμές, το μέλλον φαίνεται να ανήκει στους μεγάλους και δυναμικούς παίκτες της αγοράς.
Πηγή: Olimerca
(φωτό: το ελαιοτριβείο Marmello, ευγενική παραχώρηση © SOVENA S.A.)
Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.
