Νέες εκτιμήσεις για μικρότερη ισπανική παραγωγή

Σύμφωνα με πρόσφατη ανάρτηση της ιστοσελίδας olimerca η εσοδεία 2025/26 δεν εξελίσσεται ευνοϊκά στην Ισπανία, οι βιομηχανικές αποδόσεις λάδι:καρπός είναι χαμηλές, οπότε νέες εκτιμήσεις κατεβάζουν τον πήχυ της φετινής παραγωγής στους 1,2 εκατομ. τόνους.

Στο σημείο αυτό να επισημάνουμε ότι οι αποδόσεις διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο επηρεάζοντας την τελική ποσότητα ελαιολάδου. Από την  στατιστική ανάλυση της Ανδαλουσίας 2024/25. Μέρος 1°: ελαιοκομικό δυναμικό και παραγωγή,  που πρόσφατα επεξεργαστήκαμε και αναρτήσαμε προέκυψε ο εξής ενδιαφέρον πίνακας:

Διαχρονική βιομηχανική απόδοση λάδι:καρπός.

2019/20=21,2%
2020/21=18,2%
2021/22=20,0%

2022/23=18,4%
2023/24=17,4%
2024/25=18,4%
μ.ό.= 19,1%

Μία διακύμανση +/- 2% επί μιας παραγωγής 7 εκατ. τόνων ελαιόκαρπου αντιστοιχεί σε ένα εύρος διακύμανσης της ποσότητας ελαιολάδου, που φτάνει ακόμη και τους 280 χιλ. τόνους ελαιολάδου.

Σε μια χρονιά όπως η φετινή με τον κανονικό χειμώνα που είχε προηγηθεί  -ανεβάζοντας τις προβλέψεις στους 1,7 εκ. τόνους- και την ξηρασία με τις μεγάλες ζέστες του καλοκαιριού που επακολούθησαν -και έκτοτε οδηγούν σε συνεχή συρρίκνωση των προβλέψεων- διαπιστώνουμε πως ακόμη και στις αρχές Ιανουαρίου συντηρείται η αβεβαιότητα.

Τι μπορεί να σημαίνει η επαλήθευση του νέου σενάριου για ισπανική παραγωγή 1,2 εκ. τόνων;

Πρώτον, ότι σε ένα παγκόσμιο ισοζύγιο, που ήδη η ισορροπία προσφοράς – ζήτησης ήταν οριακή, «κρεμόταν σε μια κλωστή», τώρα οι εντάσεις αυξάνονται.

Από την άλλη όμως πλευρά, της ζήτησης, τα μηνύματα δεν είναι ιδιαίτερα ευχάριστα. Η κατανάλωση δείχνει να «απορρόφησε» το μεγαλύτερο μέρος της ραγδαίας υποχώρησης των τιμών μετά το μπουμ της 2022/2024. Η καμπύλη ανόδου φθίνει και αυτό φαίνεται και στις διαπραγματεύσεις με τις αλυσίδες λιανικής για τα νέα συμβόλαια. Ακόμη πιο έντονες είναι οι ανησυχίες λόγω της υφέρπουσας οικονομικής κρίσης, ιδίως στην Ευρώπη, της φανερής στροφής σε μια στρατιωτικοποιημένη οικονομία, η οποία θα περιορίσει το διαθέσιμο για κατανάλωση εισόδημα των νοικοκυριών.

Το επόμενο πεντάμηνο, μέχρι να φανούν τα πρώτα δείγματα της επόμενης εσοδείας 2026/27 και υπό τις παραπάνω συνθήκες αβεβαιότητας οι εντάσεις θα αυξάνονται, δύσκολα όμως να επικρατήσουν οι πιέσεις είτε προς τη μία κατεύθυνση, της υποχώρησης των τιμών παραγωγού (προέλευσης, πρώτης ύλης), είτε προς την άλλη κατεύθυνση της ανόδου τους.

Αν και διόλου απίθανο, ωστόσο θα ήταν εξαιρετικά παρακινδυνευμένο να προβλέψει κανείς  ότι στα τέλη της άνοιξης οι τιμές παραγωγού (προέλευσης, πρώτης ύλης) των premium εξτρίσιμων θα έχουν μια ανατίμηση η οποία να αξίζει το ρίσκο της αναμονής.

Σίγουρα οι χώρες με άφθονη παραγωγή (Τυνησία) διευκολύνονται να την διοχετεύσουν στην παγκόσμια αγορά.

Σε κάθε περίπτωση η τρέχουσα καμπάνια θα κλείσει και φέτος με πολύ χαμηλά αποθέματα συντηρώντας τις αβεβαιότητες για αρκετούς ακόμη μήνες.

Χώρες με πολύ μικρή παραγωγή, κάτω των 200.000 τόνων, χωρίς «μπούσουλα» εθνικής στρατηγικής θα είναι στο έρμαιο των εξελίξεων, ανίκανες να τις επηρεάσουν.

Για να επανέλθουμε και να κλείσουμε με το πολύ ενδιαφέρον δημοσίευμα της ιστοσελίδας olimerca, τονίζεται ότι οι μέχρι τώρα ευνοϊκές συνθήκες που έχουν επικρατήσει με κρύα και βροχές προοιωνίζουν μια πολύ πλούσια εσοδεία 2026/27, μόνο που ακόμη ο δρόμος είναι μακρύς ακόμη, θα συμπληρώναμε εμείς.

Σχετικά άρθρα:

Κόμματα: Νέα Αριστερά: Η κυβέρνηση εγκαταλείπει τους κτηνοτρόφους που έχασαν τα ζώα τους από πανώλη και ευλογιά Αγροτικές Ειδήσεις: Η East Grain εξαγόρασε το 90% της Maragro Group στη Ρουμανία Οι Βρυξέλλες εγκρίνουν 132 εκατ. ευρώ για την προώθηση ευρωπαϊκών αγροτικών προϊόντων Στον Europa Nostra το βραβείο «Αυτοκράτειρα Θεοφανώ», θερμός υποστηρικτής η Eurobank