«Βίο Πλακιάς»: Από το ‘92 μέχρι σήμερα στις αγορές • Έλληνας Αγρότης
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ «ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΓΡΟΤΗΣ»
Μπορεί στη δεκαετία του ’80 να θησαύριζε ο Κώστας Σπαντιδάκης από μόλις δύο στρέμματα θερμοκηπίου με συμβατικές καλλιέργειες στον Πλακιά του νότιου Ρεθύμνου, όμως το 1992 αποφάσισε να στραφεί στη Βιολογική Γεωργία.
Ο γιος του Γιάννης μιλάει στον Έλληνα Αγρότη για το επιτυχημένο εγχείρημα του πατέρα του, με τον οποίο στη συνέχεια ανέλαβαν την εκμετάλλευση, που με την επωνυμία «Βίο Πλακιάς», έχουν δημιουργήσει συνολικά 50 στρέμματα, «μπαίνοντας» σε αλυσίδες σούπερ μάρκετ και μανάβικα στην Κρήτη και την Αττική.
ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
[email protected]
Ο Γιάννης Σπαντιδάκης, η οικογένεια του οποίου κατάγεται από τα Χανιά, απάντησε στις ερωτήσεις της εφημερίδας μας, ως προς τις τεράστιες δυσκολίες της Βιολογικής καλλιέργειας σε σχέση με την Συμβατική, αλλά και το καλύτερο οικονομικό αποτέλεσμα που έχει για τον παραγωγό. Κυρίως όμως, για την τεράστια υπόθεση παραγωγής προϊόντων απαλλαγμένων από χημικά φυτοφάρμακα και λιπάσματα, κάτι που αποτέλεσε για τον πατέρα του, το μεγάλο κίνητρο προκειμένου να κάνει αυτό το μεγάλο βήμα και να ρισκάρει παράγοντας βιολογικά.
«Η δεκαετία του ’80 ήταν μια δεκαετία τότε, ειδικά εδώ στο νότιο Ρέθυμνο στον Πλακιά, όπου λόγω του ό,τι δεν υπήρχαν και άλλες μονάδες παραγωγικές, πωλούσαμε σε πολύ υψηλές τιμές προϊόντα και σε ξενοδοχεία νεόδμητα και σε ταβέρνες της περιοχής».
-Ήταν η δεκαετία του ’80 η «χρυσή» δεκαετία;
«Από το 1982 μέχρι το 1992, ο πατέρας μου μαζί με τον αδελφό του, πωλούσαν πολύ καλά»…
-Και η απόφαση του να αλλάξει και να πάει στη Βιολογική Γεωργία ήταν πολύ δύσκολη, έτσι;
«Ήταν πάρα πολύ δύσκολο τότε να μεταβεί από τη Συμβατική στη Βιολογική Γεωργία. Διότι, δεν υπήρχαν ούτε τεχνογνωσία, ούτε πιστοποιητικοί οργανισμοί, ούτε προϊόντα φυτοπροστασίας και για εντομολογικούς και για μυκητολογικούς παράγοντες.
Δηλαδή φανταστείτε ότι είχαν τότε προϊόντα από τσουκνίδα, από σκόρδο. Έκανε λιπάσματα από κομπόστ με κοπριά. Μάζευε τα φύκια από τη θάλασσα, έβαζε γκαζόν, πυρηνόξυλο, τα αναμείγνυε όλα αυτά μαζί και δημιουργούσε μετά 4-5 μήνες που τα ανακάτευε και τους έριχνε νερό, το δικό του λίπασμα από αυτά τα φυσικά προϊόντα. Είχαν επίσης το θειάφι και τον χαλκό».
-Τα οποία πραγματικά έκαναν δουλειά…
«Ακόμα και τώρα. Το θειάφι και ο χαλκός είναι η βάση πάρα πολλών σκευασμάτων, για να ελέγξουν εντομολογικούς και μυκητολογικούς παράγοντες».
-Προληπτικά όμως. Γιατί άμα σου ξεφύγει αρρώστια…
«Καλά δεν το συζητάμε. Στα βιολογικά δεν υπάρχει επιστροφή. Σε περίπτωση που μπει δεν μαζεύεται. Δεν υπάρχει κατάλληλο βιολογικό σκεύασμα. Όπως επίσης ο πατέρας μου είχε ψαχτεί πάρα πολύ και είχε γνωριμίες και στο Ινστιτούτο Υποτροπικών Φυτών και Ελιάς του ΕΘΙΑΓΕ στα Χανιά και είχε και τον Χαραντώνη στη Σκύδρα, ο οποίος είχε μια Ολλανδική εταιρεία, η οποία του παρείχε έντομα, ως ανταγωνιστές των εχθρών, τα οποία τα χρησιμοποιούμε ακόμα και τώρα. Δηλαδή, για το έντομο της μελίγκρας τοποθετούμε με το που φυτέψουμε αγγούρια για παράδειγμα, ένα παρασιτοειδές, για να γίνει η καταπολέμηση της μελίγκρας».
-Εσείς όταν ξεκινήσατε πόσο δύσκολα ήταν τα πράγματα;
«Για μένα δεν ήταν δύσκολα τα πράγματα, γιατί είχα τον πατέρα μου από δίπλα, ο οποίος είχε ξεκινήσει από το μηδέν και είχε μια τεχνογνωσία 20 χρονών στη Βιολογική και άλλη μια δεκαετία στη Συμβατική γεωργία. Είχε 30 χρόνια στην καλλιέργεια γενικά. Για μένα δεν ήταν δύσκολο, διότι έβγαλα και μια σχολή γεωπονίας η οποία με βοήθησε και αυτή. Αλλά για μένα το «σκαλοπάτι» το βασικό ήταν ο πατέρας μου, που με έμαθε πράγματα τα οποία τα ήξερα πριν πάω στο Πανεπιστήμιο».
-Να μας πείτε ποιες καλλιέργειες έχετε και πόσο έχει εμπλουτιστεί η εκμετάλλευση σας και πού πουλάτε;
«Εμένα ο πατέρας μου ξεκίνησε το 1992 με δύο στρέμματα θερμοκήπιο, ένα γυάλινο Ιταλικής κατασκευής. Και με αυτά τα δύο στρέμματα με τη μητέρα μου μας μεγάλωσαν. Μέχρι που το 2004 έκανε άλλη μία μονάδα 8 στρέμματα. Το 2008 άλλη μία μονάδα 10 στρέμματα και μετά ξεκίνησα κι εγώ έχοντας κάνει άλλα 15 στρέμματα. Συνολικά έχουμε γύρω στα 50 στρέμματα θερμοκήπια, στα οποία καλλιεργούμε κηπευτικά 4-5 είδη ντομάτας: Ντομάτα μεγαλόκαρπη, ντομάτα τσαμπί, ντομάτα πομοντόρο, ντοματίνι βελανίδι και μια ντομάτα ροζ.
Μετά έχουμε 3-4 είδη πιπεριάς: Πιπεριά πράσινη, φλωρίνης, κέρατο και πιπεριές χρωματιστές. Μελιτζάνα μαύρη και μελιτζάνα «τσακώνικη», κολοκύθια και φασολάκια.
Αυτά είναι τα προϊόντα που έχουμε εμείς στα θερμοκήπια τα δικά μας. Μετά έχουμε συνεργαζόμενους παραγωγούς οι οποίοι παράγουν για μας υπαίθρια προϊόντα, τα οποία είναι καρότο, κρεμμύδι, πατάτα, αβοκάντο, πορτοκάλι, λεμόνι, ακτινίδιο και διάφορα μήλα. Και μαζί με αυτούς που είναι πιστοποιημένοι παραγωγοί, αγοράζουμε προϊόντα, συσκευάζουμε εμείς σε δική μας μονάδα συσκευασίας που τηρεί όλες τις προϋποθέσεις του ISO 2000. Και με δικά μας ψυγεία – φορτηγά κάνουμε διανομή σε όλη την Κρήτη, σε μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ και μανάβικα. Έχουμε και αντιπρόσωπο στην Αθήνα, του στέλνουμε με μεταφορικές, παραλαμβάνει στου Ρέντη και κάνει αυτός τη διανομή στο Λεκανοπέδιο».
Οι τιμές αγοράς
«Δεν έχουν σήμερα μεγάλη διαφορά στις τιμές στο ράφι, τα Συμβατικά και τα Βιολογικά προϊόντα. Πολύ παλιά, προ κρίσης, οι τιμές των βιολογικών μπορεί να ήταν οι διπλάσιες των τιμών των συμβατικών. Πλέον, το Συμβατικό με το Βιολογικό, δεν έχουν διαφορά μεγαλύτερη του 20% και κάποιες φορές πωλούνται στα ίδια επίπεδα».
Bio για όλες τις τσέπες, όχι όπως παλιά
«Περνάμε 4-5 ελέγχους το χρόνο, από τον πιστοποιητικό μας οργανισμό, τη ΔΗΩ. Από τη Modus, από κρατικούς φορείς. Και είμαστε πάρα πολύ αυστηροί, με οποιοδήποτε προϊόν μπαίνει, με τους εργαζόμενους να τηρούν τους υγειονομικούς κανόνες, τα πιστοποιητικά υγείας, τα πιστοποιητικά στα υλικά, στις συσκευασίες μας…»
Κειμενο συνέχεια
«Πλέον οι τιμές των βιολογικών είναι ανταγωνιστικές. Είναι για όλες τις τσέπες. Και για μια οικογένεια, το να ψωνίσει ένα βιολογικό προϊόν δεν είναι δύσκολο».
-Παλιά, βιολογικά αγόραζαν όλες οι νέες μητέρες…
«Και τώρα. Όταν είναι μια νεαρή μητέρα, οι βασικοί «κωδικοί» για να κάνεις μία φρουτόκρεμα σε ένα μωρό, είναι μήλο, αχλάδι, πατάτα, καρότο, κολοκύθι. Αυτοί οι πέντε κωδικοί είναι που προτείνουν όλοι οι παιδίατροι, για μία νεαρή μητέρα. Και με αυτούς τους κωδικούς δεν έχει κάποιο κόστος. Δηλαδή, το να πάρει βιολογικά μια μητέρα για να φάει ένα μωρό, οι ποσότητες που τρώει ένα μωρό, όταν είναι 30 και 40 γραμμάρια, δεν είναι κάτι το εξωφρενικό. Είναι μηδαμινό κόστος για να τραφεί βιολογικά ένα μωρό».
-Υπάρχει βέβαια και μια δυσπιστία από πολλούς απέναντι στα βιολογικά. Τι πρέπει να προσέχει ο καταναλωτής για να μην πέφτει σε παγίδες;
«Θεωρώ ότι πρέπει να αγοράζει προϊόντα, τα οποία είναι στην αγορά καιρό. Διότι έχουν αποκτήσει μια εμπιστοσύνη. Κάποιος που είναι καιρό στην αγορά, (10,20,30 χρόνια), πάει να πει ότι κάτι κάνει καλά. Αργά ή γρήγορα κάποιος ο οποίος έχει κάνει κάτι μη νόμιμο, θα εντοπιστεί. Εμείς τώρα περνάμε 4-5 ελέγχους το χρόνο, από τον πιστοποιητικό μας οργανισμό, τη ΔΗΩ. Ο πιο παλιός και πιο αυστηρός οργανισμός. Περνάμε έλεγχο από τη Modus του Θανάση Καλύβα. Περνάμε έλεγχο από κρατικούς φορείς. Και είμαστε κι εμείς ως επιχείρηση πάρα πολύ αυστηροί, με οποιοδήποτε προϊόν μπαίνει, με τους εργαζόμενους που δουλεύουν σε μας να τηρούν τους υγειονομικούς κανόνες, τα πιστοποιητικά υγείας, τα πιστοποιητικά στα υλικά, στις συσκευασίες μας. Στα φορτηγά μας, στα ψυγεία μας, να τηρούν τους κανόνες υγιεινής και τις σήμανσης. Οι θερμοκρασίες μας να είναι κατά τη διανομή οι σωστές, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες οπότε και οι εξωτερικές θερμοκρασίες είναι υψηλές. Όλοι είμαστε «από πάνω». Και αυτό, διότι είμαστε και εμείς οικογενειακή επιχείρηση και είμαστε όλοι εκεί πέρα συν το προσωπικό 22 ατόμων που έχουμε».
-Η Ολοκληρωμένη Καταπολέμηση πάντως, δεν έχει σχέση με τις συμβατικές καλλιέργειες του παρελθόντος.
«Η Ολοκληρωμένη Καταπολέμηση έχει καλά αποτελέσματα. Δεν έχει καμία σχέση με πριν, διότι δεν δουλεύουν τα ίδια μυκητοκτόνα και εντομοκτόνα, αλλά δεν είναι Βιολογική. Έχουν και αυτοί προϊόντα τα οποία δεν είναι αθώα».
-Καλά μπορούμε να φανταστούμε τι γινόταν τη δεκαετία του ’80 από τα φάρμακα που κυκλοφορούσαν τότε και την κατάχρηση που γινόταν.
«Δεν το συζητάμε αυτό. Μιλάμε τώρα για προϊόντα τότε μυκητοκτόνα και εντομοκτόνα, τα οποία ακόμα και τώρα αν γίνουν αναλύσεις, πιθανών να υπάρχουν υπολείμματα σε θερμοκήπια».
-Δεν είχαν βρεθεί υπολείμματα DTT σε γάλα αγελάδων τη δεκαετία του 2000;
«Από δημοσιεύσεις και έρευνες που έχουν καταγραφεί, φαίνεται ότι ακόμα και τώρα υπάρχουν ίχνη αυτών των προϊόντων. Ή αυτό το CONDOR που έβαζαν για να κάνουν απολύμανση εδάφους; Κάτι αμπούλες πετούσαν μέσα και έφευγαν έξω και δεν σίμωνες εκεί πριν περάσουν πέντε μήνες»!
-Ο πατέρας σας αποφάσισε να στραφεί στη Βιολογική Γεωργία για να προστατεύσει και τη δική του την υγεία προφανώς…
«Σίγουρα και γι αυτό. Αλλά ξεκίνησε τη Βιολογική Καλλιέργεια και λόγω του ότι γεννηθήκαμε εμείς και με το να δουλεύει στο θερμοκήπιο με τη μητέρα μου, μας έπαιρνε μαζί και έλεγε «δεν μπορεί να έχω τα φάρμακα εδώ και να είναι τα παιδιά δίπλα μου και να ψεκάζω εγώ με αυτά εδώ». Και επίσης, έβλεπε και τη ζημιά που προκαλείται στο οικοσύστημα με τα συμβατικά χημικά φάρμακα».
Το μήνυμα για τους νέους καλλιεργητές που μπαίνουν τώρα στη διαδικασία, ποιο είναι;
«Το μήνυμα γι αυτούς που μπαίνουν τώρα στη Βιολογική Γεωργία είναι ότι θέλει πάρα πολλή μελέτη, θέλει πολύ μεγάλη εμπειρία στο να προλαμβάνεις τον εχθρό, είτε αυτός είναι εντομολογικός είτε είναι μυκητολογικός, είτε είναι υψηλές θερμοκρασίες, είτε τα καιρικά φαινόμενα. Πρέπει να είσαι πάντα ένα βήμα μπροστά στο να προλαμβάνεις το πρόβλημα. Διότι στα βιολογικά εάν μπει, τότε δεν υπάρχει επιστροφή».
Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.




